DOOM VFR

Sevgili okurlar hiç lafı dolandır­madan konuya girmek istiyo­rum, sanal gerçeklik cihazlarını ilk elime aldığım günden itiba­ren önemli bir AAA oyunu gerçekten içinde, yaşayarak oynamak istiyordum. Bu konuda ürkütücü dünyası ve en bana mısın diyen oyuncuları bile tırs- tıracak şeytanlarıyla Doom ilk tercihim olur muydu bilmiyorum ama böyle bir fırsata kolay kolay hayır diyemeyece­ğimden de eminim.

Anlamsız ama okuyunca güldüren isim esprisiyle Doom VFR özünde “hazır Doom’u yaptık, elimizde bütün canavarlar, silahlar var, çok para har­camadan bunu sanal gerçeklik oyunu yapıp satalım” temalı bir oyun. Başta bunu anlamasanız da oyun 4 saatte bitiverince az biraz farkına varıyor­sunuz zaten. Normal senaryoyu VR’a uyarlamak zor olduğundan olsa gerek, benzer bölümleri kullanan farklı bir hikâyeyle işe girişilmiş. Bu sefer efsa­nevi Doom Slayer değil, benliğini bir savaş robotuna aktarmış sıradan bir bilim adamıyız. Elbette Doom Slayer olmayınca, şeytanları parçaladığımız o ünlü Glory Kili sekansları da oyuna dâhil olamıyor. Kâğıt üzerinde mazeret bu ama asıl neden elbette otomatik animasyon ve kamera hareketlerinin sanal ortamda mide bulantısı yapması. VFRda Doom’daki bütün silahlar var ve yeterince hasar alan şeytanlar orijinal oyunda olduğu gibi sersemliyorlar. Bu sefer onların yanına yaklaşıp kollarını koparmak veya bir başka sadist idam metodu uygulamak yerine üzerlerine ışınlanarak parçalanmalarını sağlıyo­ruz. Eski Doom diliyleTelefrag yani. Glory kili kadar havalı olmasa da bir Pinky Demon’ın içinden çıkıp bir diğe­rine roket sallayabilmek en az bunu yazmak kadar havalı bir hareket.

Bunu oynayan şeytan kör oldu

Doom VFR’m aksaklıkları kısalığında veya düz ekrandan sanal ortama akta- rılamayan içeriklerle alakalı değil. Bura­da yerim olsa sayfalarca açıklayabilirim ama asıl sorun, yapımı tamamlandık­tan sonra kimsenin tekrar açıp oynamaya tenezzül etmemiş oluşu. O kadar çok yanlış şey var ki. Vive kollarıyla silahların duruşu uyumsuz, dolayısıyla nişan olmak mümkün değil. Normalde kendi firmamla bile küçük demolar yaparken 3*4 günde çözdüğümüz ışın­lanma olayını bile tam anlamıyla halle- dememiş adamlar. Kavis o kadar dik ki yakın mesafelere ışınlanmak mümkün olmuyor. Işınlanma harici olan sağa-so- la atlama hareketi tek seçenek olarak kalıyor ama bunu da sürekli kullanmak mide bulandırabiliyor. Her şeyi geçiyo­rum, oyun yakın zamana kadar dizüstü bilgisayarlarda düzgün oynanmıyordu bile. İncelemeyi yetiştirebilmek için Windows’u güncellemeye kadar giden çok uzun bir çözümle boğuşmam gerekti ki, ben bu satırları yazdığım sırada pek sevgili İd Softvvare bu ciddi sorunu yeni yamamayı başarmıştı.

Doom markasını sevenler için Doom VFR heyecan verici bir deneyim olabilir ama VR işine biraz aşinaysanız oyunun içeriği, muhteşem Doom dünyası ve canavarları haricinde o kadar da tatmin edici değil. Aynı Fallout4 VR1da olduğu gibi ortada tam anlamıyla düz­gün çalışmayan, sorunlu ve döneminin gerisinde bir oyun var. Bağımsız oyun­ları seven bir oyuncu olarak bu tarzda kaliteli VR oyunlarının varlığı sayesinde Doom VFR’m vasatlığı beni o kadar da rahatsız etmedi. Buna rağmen VR için o “önemli” oyunu bekleyen oyuncula­rın yaşayacağı hayal kırıklığı ne yazık ki çok ama çok büyük olacak.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.