Yakuza 0

2006 yılının son günleriydi. Yani tam on yıl önce… Yakuza adında bir Playsta­tion 2 oyunu geçmişti elime. Kapağında sırtı dönük bir adam ve adamın sırtında kocaman bir ejderha dövmesi vardı. O adam Kazuma Kiryu’ydu ve PS2’me takıp oynamaya başladığımda en favori oyun karakterlerimden birisi olacağını tahmin bile etmiyordum. Kojima’nın senaryoları ile yarışabilecek, entrikalarla süslü bir hikaye, GTA benzeri şehirde serbest dolaşım, akıcı ve zevkli yumruk yumruğa dövüşler, yan görevler, mini oyunlar ve otuz saatin üzerindeki oynama süresi ile bambaşka bir deneyim sunuyordu Yakuza. Derken günü­müze kadar İkincisi, üçüncüsü, dördüncüsü, beşincisi; batıda maalesef hiç çıkmayan samuraylısı ve garip bir zombi oyunu bizlere merhaba dedi. Kazuma Kiryu her oyunda biraz daha yaşlansa da formundan bir şey kaybetmiyordu. Geçtiğimiz Aralık ayında çıkan Yakuza 6 için biz batılılar maalesef 2018’i beklemek zorundayız, diğer taraftan Japonya çıkışından iki sene sonra nihayet Yakuza O’a kavuştuk ve Kazuma Kiryu ile ilk PS4 deneyimimizi yaşadık.

Eski dostluklar

Yakuza O’da olaylar bu sefer geçmişte geçiyor. Sene 1988’dir ve beşinci oyunda ellili yaşlarının başında olduğunu tahmin ettiğim Kazuma, bu sefer yirmili yaşlarının başında bir delikanlıdır. O ve yetimhane­den çocukluk arkadaşı Akira Nishikiyama (Kısaca Nishiki, kendisi on sene önce oynadığım ilk oyunun ana kötü adamıdır ve onu görünce duygulanmadım desem yalan olur.) ile beraber Tojo Klanı’nın önde gelen ailelerinden Dojima’lar için çalışan iki yeni yetme yakuzadır. Kiryu, oyunun başında tefeciye borcu olan bir adamı fena hırpalar ve borcu karşılığında sahibine ulaştırır. Lâkin birkaç saat sonra Kiryu’nun hırpaladığı adamın öldüğü haberi te­levizyonlarda yer bulur ve elbette olay Kiryu’nun üzerine kalır. Üstelik Kiryu’nun adamı dövdüğü yer ve adamın öldüğü yer Dojima ailesinin önde gelen isimlerinin göz koyduğu özel bir arsadır. Orada bir adam ölünce doğal olarak tüm gözler arsaya çevrilmiş ve işler zorlaşmıştır. Osaka’da ise genç bir Goro Majima çıkıyor karşımıza. Yıllar önceki bir hadiseden dolayı aileden atılan Majima bir gece kulübü işletmektedir. Fakat her ne kadar işleri iyi gitse de Tojo Klanı tarafından sürekli gözetim altında tutulan bir kukla olduğunun da farkındadır. Derken klandan Majima’ya kendisini affettirebileceği bir teklif yapılır. Eğer Majima bir suikastı başarı ile gerçek­leştirirse aileye geri dönebilecektir. Elbette Majima teklifi kabul eder fakat hedef bir kız­dır, üstelik de kördür. Durum böyle olunca Majima kızı öldürmek yerine onu korumaya ve neler olup bittiğini anlamaya karar verir. Görüldüğü üzere Yakuza O’da iki adet oyna­nabilen karakter var ve ilk bakışta hikayeleri bağımsız gibi gözükse de emin olun bir yerden sonra Kiryu’nun ve Majima’nın yolları kesişecek. Kesişmekle de kalmayacak olay­lar dallanıp budaklanacak, işin içinden iş çıkacak ve neler olacak neler! Anlayacağınız hikaye bakımından tam bir Yakuza oyunu yine bizlerle.

Uzun bir aradan sonra Kiryu ile Kamurocho sokaklarına dönmek yine güzeldi. Oyun aslında 2015 yapımı ve o yüzden grafikleri ilk çıktığı yıla göre değerlendirmemiz daha doğru olur. Gerçi Yakuza serisi söz konusu olduğunda Japonların batı dünyasına neden genelde iki sene taktığı da ayrı bir konu. Oyunun bir de batıya gelmeyen bir PS3 versiyonu var. Bizler için sadece PS4’ü uy­gun görmüşler ki 2017’deyiz artık, normaldir. Açık konuşmak gerekirse oyunun grafikleri PS3’te oynadığım Yakuza 5’ten çok da farklı değil. Belki bir seviye, hadi iki seviye daha iyi olsun. Bu husus daha çok önemsiz karakterlerde ön planda. Kamurocho sokak­larındaki ve ana karakterlerin yüzlerindeki detaylar şahane. Şöyle diyeyim; oyunda düz suratlı ve kimi zaman köşeli hatlara sahip karakterler de mevcut, çocukken geçirdiği çiçek hastalığı gibi, sivilce izi gibi yüzündeki izleri bile seçilebilen harika mimikli karak­terler de. Tıpkı The Last Guardian’da olduğu gibi değişken bir detay seviyesi söz konusu.

Shinjuku manzarası Kamurocho sokakları her oyunda olduğu gibi capcanlı. Etrafta gezinen ve çarptığınız­da arkanızdan söven halk, girilebilen envai çeşit dükkan ve oynanabilen mini oyunlar. Yakuza O’da oyuna girmeden isterseniz evde arkadaşlarınızla isterseniz de online olarak dart, bowling, bilardo gibi oyunlar oynaya­bilmeniz mümkün. Elbette oyun içerisinde karaoke ve Sega adlı atari salonlarında oy­nayabileceğiniz oyunlar da her zamanki gibi karşımıza çıkıyor. Ayrıca tekrar belirteyim; oyunda 1988 yılındayız ve cep telefonu, ince televizyonlar gibi teknolojik aletler henüz ortada yok. Onun yerine cebimizde PDA’mız ile birbirimizi dürüyor ve rakamlarla haber salıyoruz. Neyse ki rakamların ne anlama geldiğini biliyor Kiryu.

Yakuza serilerin can damarı olan dövüşler ise bu sefer biraz daha farklı, daha doğrusu geliştirilmiş olarak çıkıyor karşımıza. Önce­likle karakterlerimizin iki adet dövüş tekniği arasında gidip gelebiliyoruz. Örneğin Kiryu ile sert darbeler atabileceğimiz “bravvling” ile daha çok refleksler üzerine kurulu “rush” arasında istediğimiz zaman seçim yapa­biliyoruz. En büyük değişiklik ise karakter geliştirme ekranında. Artık deneyim puanları ile değil para ile yeni geliştirmeler alıyoruz. Eskiden sadece marketlerden falan alışveriş yaparken kullandığımız paranın önemi artık çok daha büyük. Artık rakiplerimiz dövüşler esnasında yaptığımız hamlelere göre para düşürüyor ve kazandığımız bu paralar ile yetenekler satın alıyoruz. “Ability Tree” yani yetenek ağacına benzetebileceğim yeni bir sistem ile de karakterlerimizin iki dövüş stili için yeni yetenekler, daha fazla sağlık, daha çabuk dolan “heat bar” gibi özellikler satın alabilmek mümkün. Heat bar demişken, bu çubuk dolduğunda yapacağınız estetik hamleler daha fazla para getiriyor. Sonuç olarak oyunda paranızın çok büyük bir bölü­münü yetenek almada kullanacaksınız ve ilk yetenekler ucuzken giderek ateş pahasına varacak derecede zamlanıyorlar. Bu arada,Mr. Shakedovvn adlı karakterlere dikkat edin. Bu iri herifler sokaklarda dolaşırken ansızın karşınıza çıkabiliyor ortalama bir düşmandan daha kuvvetliler. Eğer onlara yenilirseniz tüm paranıza güle güle diyebilirsiniz.

Kazuma Kiryu’nun o “tok” sesini yeniden duymak ve Yakuza dünyasına bir kez daha adım atmak harika bir deneyimdi. Be­nim açımdan Sega’mn Yakuza serisi oyun dünyasının -en azından batıda- gölgede kalmış efsanelerinden ve yine bana göre PlayStation’un artık ekran yüzü bile sayılabi­lecek Kiryu’nun maceralarını her PS sahibinin oynaması gerekiyor. Yakuza O’a gelecek olur­sam; Yakuza serisinde bir tek üçüncü oyunun hikayesini biraz zayıf bulmuştum ve Yakuza O’ın da diğer yapımlar gibi güçlü bir Yakuza oyunu olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.